poprzednia częśc tutaj
Dzień 4 -
Dzień powrotu z północy Norwegii do lotniska w Rygge, bo nastepnego dnia rano były wykupione bilety na powrót do Warszawy. Krótki urlop sierpniowy dobiegł końca :-(. Po porannym śniadaniu, z atrakcjami w postci straży pożarnej bo się coś w kuchni schroniskowej przypaliło i alarmy się właczyły, ruszyłyśmy w drogę powrotną. Nastąpiła chwilowa poprawa pogody i miasteczko Kristiansund pokazało się w promieniach słóńca.



Kristiansund w promieniach słońca.


Plan na resztę dnia był taki że w drodze powrotnej przejeżdżamy przez Park Narodowy Rondane.




Park Narodowy Rondane jest to najstarszy park park narodowy w Norwegii, założony w 1962 roku. Najwyższym szczytem jest Rondslottet 2178 m n.p.m. Dziewięć szczytów górskich Parku Rondane ma ponad 2000 m n.p.m.


Park jest siedliskiem jednych z ostatnich dzikich stad reniferów , niestety w tym roku nie udało nam się ich zobaczyć.


 Park zajmuje 963 km 2.


Widok typowej tundry z chrobotkiem reniferowym i domkami br azowymi drewnianymi i kamiennymi, przykrytymi trawą na dachu.

Niestety wszystko co dobre szybko się kończy, na noc zjechałyśmy do hostelu i następnego dnia rano wróciłyśmy do Warszawy.

Ika Tatur

poprzednia część tutaj
Dzień 2 
Jadąc z Pollfoss na północ drogą numer 15 zjechałyśmy w Grotli na drogę 258 zwaną Narodowym Szlakiem Strynefjell. Jest to bardzo widowiskowa droga przez góry, mimo złej pogody - padał deszcz i była mgła zachwyciła nas.Drogę wybudowano w 1894 roku i było to arcydzieło inżynierskie.Droga ma 27 km. Jest zamknięta w zimie. Po drodze jest wiele punktów widokowych.

Dzień 1 Przylatującym do Norwegii tanimi liniami lotniczymi na lotnisko Oslo - Rygge, polecamy wypożyczyć samochód i pojechać na południe 90 km do Fredrikstad i zrobić tam małą pętle drogą 110 i 118 do Sarpsborg. Droga nazywa się Oldtidsruta, podróżując nią można zwiedzić wiele zabytków z epoki brązu i żelaza; starożytne kurhany, kręgi kamienne,  a przede wszystkim ryty skalne, przedstawiające życie codzienne i wierzenia które po sobie dawni mieszkańcy pozostawili.

Piękny słoneczny weekend pod koniec września w Szwecji.Odwiedziłyśmy znajomych i zwiedziłyśmy 3 miasta położone nad jeziorem Melar (szw. Mälaren). Sztokholm, tym razem wybrałyśmy spacer po starówce i po Skansenie, urocze miasteczko w którym czas się zatrzymał Mariefred, z sąsiadującym zamkiem Gripsholm oraz malownicze miasto Strängnäs.

Jesień w Budapeszcie, tydzień temu

Lubicie jesień? Ja ją uwielbiam. Lubię podróżować jesienią, gdy nie ma już letnich tłumów a temperatura pozwala na zwiedzanie. Lubię ją też u nas i w lesie i w parkach i w moim ogrodzie.
 No i co z tego że ponoć mimozy z mimozami nic nie mają wspólnego, bo to nawłoć pospolita, a jeszcze dodatkowo ta nawłoć to nie nasza roślina ale przywleczona z Ameryki przez ogrodników, dla mnie i tak te kwitnące na żółto kwiaty będą początkiem jesieni.

"Mimoza" - Nawłoć pospolita

jesień w Szwecji, przełom września i października

jesień, zdjęcie z września z Dworu w Krasnogrudzie, MCD czyli Międzynarodowe Centrum Dialogi, zwany też Miłosza Ciotki Dom :-)

Wieniec z bluszczu z liśćmi klonu i dębu, i trochę miechunki rozdętej

bukiecik Niki

część jesiennych ozdobnych zbiorów

Ja i moja koleżanka Yuliia z widokiem na wyspę Cite

Poznaj Paryż w dwa dni!

Istnieje coś takiego jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w rzeczy nieuleczalnej. 
                              R. Kapuściński. Podróże z Herodotem

To było marzenie… moje marzenie od kilku lat. Pochodzę z małej miejscowości na Ukrainie, kiedy byłam w szkole to posiadanie komputera było rzadkością, nie mówiąc już o korzystaniu z Internetu… Dlatego sama myśl o tym, że MOŻNA gdzieś pojechać/popłynąć/polecić była już moim śmiałym wyobrażeniem.
Paryż… studia za granicą    dały świadomość, że nie tylko można, ale nawet warto marzyć o podróżach i spełniać je! Podróż dla mnie to radość, a radością trzeba się dzielić. Dlatego chciałam przeżyć ten wspaniały weekend z bliską osobą. Byłyśmy we dwie -  Yuliia (moja przyjaciółka z Ukrainy - po lewej) i właśnie ja –po prawej.

Czerwiec 2013  - wyjazd z klasą hiszpańskojęzyczną  na północ Hiszpanii

1 Dzień  
czekamy jeden dzień na przylot grupy i zwiedzamy Madryt



Plaza de Cibeles  i Banco de Espańa (ten szary budynek) wzniesiony w 1893 r., później był kilkukrotnie rozbudowywany. Zainstalowano w nim bardzo nowoczesne systemy zabezpieczenia jak na tamte czasy, w razie zagrożenia kradzieżą parter budynku zalewany był wodą.
Na neklasycystycznym Plaza de Cibeles spotykaja się trzy główne ulice miasta Calle de Alcala, Paseo de Recoletos i Paseo del Prado.

4/07/2013

Do Paryża polecieliśmy samolotem linią WizzAir. Wylądowaliśmy daleko pod Paryżem i prosto z lotniska pojechaliśmy busikiem do hotelu zostawić bagaże. Było za wcześnie żeby zameldować się, pojechaliśmy więc do Sea Life.W Sea Life widzieliśmy masę ryb oceanicznych drapieżnych i nie.Przechodziliśmy przez szklany tunel, wokół nas pływały ryby a nawet rekiny! Dla dzieci były karteczki z pytaniami dotyczącymi różnych zwierząt morskich, które mogliśmy tam obejrzeć w akwariach. Jak się poprawnie odpowiedziało na co najmniej 8 pytań to się zdobywało medal. Potem poszliśmy na mega zakupy i pojechaliśmy szczęśliwie do hotelu i  dokładnie obejrzeliśmy nasze pokoje.

Fot.autobus na tle Casa Milà

Słoneczne Wakacje: Śladami Gaudiego:
PEREŁKI BARCELONY-PAŹDZIERNIKOWA 
WYPRAWA DO BARCELONY – cz.1
Kiedy u nas za oknem pogoda nie nastraja optymistycznie, warto przejrzeć swoje zdjęcia i powspominać jedne z najpiękniejszych miejsc, które udało się odwiedzić wraz z przyjaciółmi. Takim miastem, które na zawsze zapisało się w mojej pamięci jest urokliwa Barcelona.  Stolica Katalonii oczarowała mnie już od pierwszego wejrzenia. Uśmiechnięci ludzie na ulicach, gwar i mieszanka różnych języków, cudowne październikowe słońce, hiszpańskie wino, architektura o której nie można tutaj zapomnieć, to przepis na udany urlop.

zdjęcie: Nordiska Museet, Sztokholm

Smacznego!!!

Pod słońcem Italii: O' PRESEBBIO znaczy szopka neapolitańska: Szopka neapolitańska. Scena w karczmie. Bożonarodzeniowa szopka to jeden z najbardziej wyrazistych symboli chrześcijańskich. Jej tradycje sięgają odległych czasów, kiedy, między 24 a 25 grudnia, odgrywano luźne sceny narodzin Chrystusa. Na pewno też te dawne obyczaje nie wzięły się znikąd. Zapraszamy na blog Ani